Jeannette’s Biografie

Jeannette werd geboren op 10 december 1949 in de Boorstraat in Utrecht. Haar hele familie was werkzaam in de bloemen, Jeannette’s vader had een bloemenzaak. Haar opa was de bekende cafe-chantantzanger en humorist Karel van Zutphen.

Al heel jong wilde Jeannette zangeres worden en ze bleek nog echt talent te hebben ook. Al in 1962 deed ze mee aan het programma “De Oprechte Amateur” en ze won er de eerste prijs. Jeannette werd in die tijd ook wel de Nederlandse Connie Froboess genoemd. Ze vertolkte liedjes van Ria Valk en nam deel aan het programma “Springplank” van de KRO.
In die vroege jaren werd Jeannette al overal gevraagd om te zingen en kreeg voor zo’n optreden van twee maal 10 minuten een bedrag van 20,00 gulden. Daar moet je nu mee komen!

Jeannette werd (door haar achtergrond in de bloemen) al snel het zingende bloemenmeisje (My Fair Lady) genoemd. Jeannette werkte overdag in de bloemen en ’s avonds trad ze op in het land. Jeannette mocht dan bekend zijn, maar ze moest thuis gewoon de handen uit de mouwen steken. Sterallures werden niet op prijs gesteld.

Harry Staffhort was een man op leeftijd die het talent van Jeannette verder ontwikkelde door zanglessen. Hij ontfermde zich over Jeannette. Met zijn piano begeleidde hij Jeannette bij diverse wedstrijden en talentenjachten. Hij was streng en ging voor kwaliteit evenals haar vader. Jeannette had een keer een uitnodiging ontvangen voor een televisieoptreden, haar vader hield de boot af, omdat hij vond dat Jeannette meer ervaring nodig had. Het werd destijds een verstandig keuze genoemd. Haar vader wilde dat ze goed genoeg was en sterk om voor de camera’s te verschijnen.
Met 15 jaar brak Jeannette echt door, dit was tijdens de Marcel talentenjacht in Amsterdam ze won daar met het liedje “Mijn moeder is jarig vandaag”, dit was teven de eerste single van Jeannette. Ze kreeg een beker uit handen van de bekende Willem Duys.

In augustus van dat jaar deed Jeannette mee aan het programma “Nieuwe Oogst”van de AVRO. Ze won (met glans door een meerderheid van stemmen) daar de wisseltrofee met het liedje “Ik heb een wonder gezien”. Jeannette was pas 15 jaar, maar in het liedje zong ze dat ze 16 was. Dit was namelijk de leeftijd waarop men mocht meedoen. Jeannette was toen al onder de vleugels van Gerrit de Braber, hij was de producer van “Nieuwe Oogst”.
Gerrit zei “mondje dicht, je bent 15 maar in het liedje zing je dat je 16 bent”. Een beetje sjoemelen was het natuurlijk wel.
Er wordt op de geluidsbanden gesproken over een duidelijke overwinning voor Jeannette van Zutphen!

De presentatrice van het programma was Ageeth Scherphuis.

Jeannette kreeg een contract bij N.V. Phonogram en nam onder het label Decca een aantal singles op. Een groot succes werd de cover van het bekende Beatles lied “Michelle”. Jeannette zong natuurlijk over “Michel”.

Grappig is ook om de bedragen uit die tijd te zien van de royalty’s. Het ging om een bedrag van Fl 0,05 per verkochte single in Nederland.

Wie zich ook in die tijd over Jeannette ontfermden waren Jack Bulterman en Tony Vos. Gerrit den Braber was toen bij de AVRO medewerker van de afdeling Jeugduitzendingen.
Al op zeer jonge leeftijd kreeg Jeannette fanmail. Niet verwonderlijk met haar mooie blauwe ogen en haar spontaniteit had ze een fantastisch uitstraling.
Ze zong in die tijd ook voor militairen, het gebeurde eens dat de militairen van hun riemen een groot hart voor Jeannette maakten.
Er bestond in die tijd een merk lucifers dat Vlinder heette. Jeannette was hierop ook afgebeeld onder nummer B 109. In de bekende Rijam agenda was Jeannette in die tijd afgebeeld tussen artiesten als Ellie Nieman (later van Ellie en Rikkert), de Rob Hoeke band, Sandra Reemer, Johnny Lion, Armand en Thérèse Steinmetz.

In die tijd was Jeannette een echte tienerzangeres ook wel een Beatmeisje genoemd.

Tijdens één van de optredens in de beginperiode kwam Jeannette Mieke Telkamp tegen.
Mieke zei; “zo kindje ga jij het ook eens proberen?”. Iets voor Jeannette om nooit meer te vergeten.

Later zou Mieke Telkamp een enorm succes hebben met het lied “Waarheen, waarvoor”.
Jeannette had het lied eerder dan Mieke op de plaat gezet. Weliswaar was het a cappella, maar het had voor Jeannette, met meer aankleding, ook een hit kunnen zijn.

Toen Jeannette in 1968 haar eigen bloemenboetiek opende liet ze dit doen door Anton Geesink. Hierdoor liep bijna heel Utrecht uit. Een foto hiervan kwam in “Het aanzien van 1968”.

Jeannette trad op in de Willeke en Willy Alberti shows, De Corry Brokkenshows en het programma, Het Gulden Schot van Lou van Burg. Programma’s voor de Wereldomroep, het programma “Thuis aan boord”.

In 1968 verving Jeannette haar collega Trea Dobs die door ziekte niet meer kon optreden.

Jeannette vond het bijzonder jammer voor Trea, maar kreeg hierdoor de kans met een fantastisch orkest te mogen optreden onder leiding van Harry van Hoof. Jeannette zong in deze periode ook Engelstalig repertoire.

Jeannette zong zelfs een Italiaans nummer, dit werd tijdens een optreden voor Italiaanse gastarbeiders, erg op prijs gesteld. Ze vonden de Italiaanse uitspraak fantastisch.

Jammer is het om te constateren dat er zo weinig, of geen televisiebeelden bewaard zijn gebleven. Mede ook gezien het feit dat Jeannette met grote regelmaat op de buis te zien was.

Het programma “Liedjes op zicht” de regie was in handen van Karel Prior. In dit programma leerde Jeannette ook Connie van Bergen en Ilonka Biluska kennen. Later in andere programma’s kwam ze Ronnie Tober tegen, als hij sprak over Jeannette dan zei hij altijd over haar: “Het is alsof er een Engeltje staat te zingen”. Jeannette zong reclame spots in en zong samen met de Mounties het “Sleutelhangerlied”.

Radiowerk en interviews waren er volop, met Krijn Torringa had Jeannette ook een leuk contact.

Weer later, we schrijven dan begin jaren ’70, was Jeannette, naast Ronnie Tober, Irene Lardy, Connie Vink en Dick Rienstra, vaste zangeres in het programma “Met liedjes het land in…….”. Ook had Jeannette een vaste bijdrage in de Gert en Hermienshows.
Gert Timmerman schreef ook nog een lied dat Jeannette op de plaat zette. Jeannette heeft met Gert en Hermien altijd plezierig gewerkt, ze trokken met elkaar het hele land door.

Eind jaren ’60 liepen de optredens wat terug en Jeannette besloot haar contract met Phonogram te beëindigen. Ze wilden haar vleugels wat meer uitslaan en ze had het gevoel stil te staan. Jeannette stapte over naar platenmaatschappij CNR, van deze maatschappij kreeg ze nieuwe kansen. Er werd gewerkt aan nieuw repertoire en ook haar kleding, haar en make-up werden onder de loep genomen.

Haar eerste single onder dit label was “Elke dag”, het was een nummer waarin de hoop op vrede wordt uitgesproken. Haar eerste optreden met dit nummer was bij “Heintje” in zijn Oudejaarsshow. Een ander nummer met wat bekendheid die tijd, was het nummer “Very good, c’est si bon.
Begin jaren ’70 was de kinderserie Oebele erg populair en Jeannette zong samen met Pierre Biersma een tweetal liedjes: “De Oe van Oebele”en “De poort van Oebele”. Beide nummers staan op een verzamel LP.

Jeannette maakte in 1974 nog een aantal platen bij Telstar de maatschappij van Johnny Hoes.
Annie de Reuver ontfermde zich over Jeannette en was altijd lovend over haar.
Hierna volgden nog wat successen met “Wie weet waar ik hem kan vinden”en “Mijn hart is als een bloementuin”. Daarna werd het wat stiller rondom Jeannette en ze besloot in 1976 een punt achter haar zangcarrière te zetten.

Later heeft Jeannette nog talloze malen gezegd het vak te missen. Als een ergens een bandje speelde kon ze zich maar met moeite bedwingen om niet de microfoon te pakken.
Jeannette was een goede zangeres en wilde vooral heerlijk en veel zingen in grote shows!
Jeannette is in 2005 gestorven, slechts 55 jaar oud.






Auteur: Willem van Doorn








Advertenties
%d bloggers liken dit: